شده‌اند ؟ از شمشير آخته‌اش ، از بىباكيها و بىپرواييها كه نسبت به جان و زندگى خويش داشت يا از آن كوششها و تلاشها كه در كوبيدن دشمنان مىكرد يا از آن يورشهاى سهمگين كه بر صفوف تبهكاران مىبرد و يا از آن پايداريها و پافشاريها كه در راه حق مىكرد كه در كار خدا در برابر هيچ نيرويى سر تمكين فرود نمىآورد . از كدام اينها و به چه سبب دست از او برداشتند ؟ و به كلامش ادامه داده مىگويد : بياييد و بشنويد بشتابيد و بنيوشيد كه اگر در جهان دير مانى شگفتيها خواهى ديد ليكن از همه شگفت‌انگيزتر كار و گفتار اين مردم است . كاش مىدانستم كه به كجا پناهنده شده‌اند و به چه دليلى استناد و استدلال دارند و بر چه پايه‌اى تكيه‌گاه ساخته و به كدام رشته چنگ زده‌اند . چه بد مولا و رهنمايى براى خود برگزيده و چه بديار و مددكارى انتخاب كردند و چه بد معاوضه و مبادله‌اى ستمكاران راست ! ، به خدا سوگند عقب افتادگان را بر پيشروان مقدم دانسته و ناتوانان را بر نيرومندان برگزيده‌اند با اين كار دماغ خود را به خاك بدبختى و مذلت ساييده‌اند آنها كه بد كرده و به تصور خود كار نيك انجام داده‌اند . آگاه باشيد كه اينان مفسدان و تباهكارانند و ليكن شعور تشخيص خويش را از دست داده‌اند . واى بر آنها ! آيا آن كس كه به حق راهنما و راهبر است كار رهبرى و پيروى را سزاوارتر يا آن كس كه تا راهش ننمايند خود راه نمىشناسد . شما را چه شده و چگونه چنين داورى مىكنيد . و ديگر برخوردهاى او كه همواره روى خلافت و توطئه سقيفه دور مىزد توطئه‌اى كه بالاخره و پس از جدال ميان گروهى از مهاجرين به سردمدارى سه تن از بزرگانشان ابو بكر ، عمر بن الخطاب و ابو عبيدة بن الجراح از يك سو و گروه بزرگى از انصار كه رهبر خود سعد بن عباده را از ابو بكر و امثال او كه در مقايسه با انصار و در حوادثى كه بر اسلام از آغاز پيدايش تا آخرين روزهاى زندگى پيامبر ، گذشته هيچ نقطهء درخشانى نداشته‌اند بسى شايسته‌تر مىديدند از سوى ديگر ، به در دست گرفتن قدرت از سوى ابو بكر انجاميد . بعيد نيست كه انصار تنها موقعى چنين موضعى گرفتند كه متوجه شدند توطئه فراهم آمده تنها براى دور ساختن على ( ع ) از قدرت بوده است روايت « الزبير بن به كار » كه از زيد بن ارقم يكى از چهره‌هاى سرشناس انصار نقل كرده و در آن آمده كه اگر على ( ع ) را براى خلافت برگزيده بودند هيچ كس از انصار با آنها مخالفتى نمىكرد ، نشانگر همين معناست .